Wetgeving

LEGALITEIT VAN AYAHUASCA IN HET ALGEMEEN

DMT is vrijwel overal illegaal gemaakt. De plantaardige bronnen ervoor, echter, zijn bijna overal nog legaal. Je kan makkelijk DMT-bevattende planten bestellen bij gespecialiseerde etnobotanische winkels op het internet. β-carbolines aan de andere kant, zijn vrijwel overal volledig legaal, inclusief de meeste etnobotanisch bekende plantaardige bronnen (zoals syrische wijnruit en de ayahuasca-liaan). In Frankrijk echter zijn alle bestanddelen die gebruikt worden om ayahuasca te maken verboden.

Wat ayahuasca betreft zijn er een aantal invallen en rechtzaken geweest. Ayahuasca-planten en flessen die de geprepareerde drank bevatten zijn herhaaldelijk door diverse autoriteiten geconfisceerd van ayahuasca-kerk-leden. De UDV heeft recentelijk een rechtzaak in de VS gehad, waarbij de uitslag van jury was dat er geen problemen zijn met het gebruik van ayahuasca als religieus sacrament door de UDV. De Nederlandse Santo Daime kerk is betrokken geweest bij een rechtzoek tussen 1999 en 2001, met een vergelijkbare uitslag. Waar het op neer komt is dat ayahuasca-gebruik door de Santo Daime, UDV en Barquinha kerk op de meeste plekken gedoogd wordt.

LEGALITEIT VAN DMT

DMT werd voor het eerst gesynthetiseerd in 1931 door de Britse scheikundige Richard Manske en noemde het “nigerine”. In 1955 werd het voor het eerst ontdekt in een plant, Anadenanthera peregrina (yopo). In 1971 werd DMT illegaal in de Verenigde Staten, dankzij de ‘1971 Convention on Psychotropic Substances’, waar Wikipedia over schrijft:

“Deze conventie is een verdrag van de Verenigde Naties, dat ontworpen is om controle uit te oefenen op psychoactieve drugs zoals amfetamines, barbituraten en psychedelica. Tijdens de 1960’er jaren nam druggebruik over heel de wereld enorm toe, vooral in westerse naties. Geïnspireerd door voorstanders van psychedelica zoals Aldous Huxley en Timothy Leary, gingen miljoenen mensen experimenteren met krachtige hallucinogenen, en allerlei drugs werden vrij verkrijgbaar.

Overheidsinstellingen zagen dit als immoreel. Daarnaast zou het de economische voortgang tegenhouden. De “Single Convention on Narcotic Drugs” uit 1961 kon de zojuist ontdekte psychotropica niet verbieden, aangezien het bereik van de Conventie was beperkt tot drugs met cannabis-, coca-, en opium-achtige effecten. Op 21 februari 1971 is er in Wenen tijdens een conferentie een nieuwe Conventie getekend, welke zo verwoord was dat vrijwel elke denkbare psychoactieve substantie er onder viel.

Het Verdrag, dat import- en export-restricties omvat en andere regels met als doel druggebruik te beperken tot wetenschappelijke en medische doeleinden, werd16 augustus 1976 van kracht. Vandaag de dag zijn er 175 naties die Partij zijn bij dit Verdrag. Er zijn veel wetten doorgevoerd om de Conventie te implementeren, inclusief de “U.S. Psychotropic Substances Act”, de “UK Misuse of Drugs Act” uit 1971, en de “Canadian Controlled Drugs and Substances Act”. Zoals het verdrag zelf, verdelen deze statuten drugs meestal in meerdere klassen of Lijsten.”

Vandaag de dag is DMT in de VS geclassificeerd als een ‘Schedule I drug’, waarvan de Nederlandse equivalent de klasse ‘harddrug’ zou zijn, en in Canada als een ‘Schedule III drug’. In Frankrijk wordt het geclassificeerd als een stupéfiant, samen met alle bekende plantaardige bronnen voor DMT. In het Verenigd Koninkrijk is het een ‘Class A drug’, evens een categorie die vergelijkbaar is met de Nederlandse harddrug-lijst.