Chemie en Psychofarmacologie

Ayahuasca is zo ingewikkeld als chemie en psychofarmacologie maar kunnen zijn. Om te beginnen is er een ongebruikelijk groot scala aan botanische bronnen, en een oneindige hoeveelheid bereidingsmethodes. Daarnaast zijn er psychoactieve verbindingen zoals DMT en 5-MeO-DMT in het spel, waarnaar het wetenschappelijk onderzoek nog maar net op gang begint te komen, . De plantaardige bronnen, chemische processen en psychofarmacologische mechanismen hieronder beschreven, worden over het algemeen als de belangrijkste onderwerpen binnen de ayahuasca psychofarmacologie beschouwd.

Banisteriopsis caapi

De primaire actieve verbindingen in B. caapi zijn de alkaloïden harmine, harmaline en tetrahydroharmine. Dit zijn allen β-carbolines, wat impliceert dat het MAO-remmers zijn. Harmine werd eerst 'telepathine' gedoopt. Later kwamen wetenschappers erachter dat ze de stof al eerder hadden gevonden in P. harmala zaden, dus inmiddels is de naam 'telepathine' verouderd.

In de recepten van de Amazone Indianen is de liaan zelf doorgaans het belangrijkste ingrediënt. Bij het onderzoeken van diverse monsters is 20 tot 40 mg, 144 tot 158 mg, en zelfs 401 mg β-carbolines per dosering aangetroffen. Andere alkaloïden in B. caapi zijn harmine-N-oxide, harmisch zuur methylester, harmalinisch zuur, harmisch amide, acetylnorharmine en ketotetrahydronorharmine.

Harmine en andere MAO-remmers verhinderen de afbraak van monoamino neurotransmitters, door de werking van monoamino-oxidase enzymen te remmen. Behalve dat dit een begaanbare weg creëert voor tryptamines die normaliter oraal inactief zijn, worden hierdoor ook bepaalde stoffen gevaarlijk die normaal gesproken niet schadelijk zijn. Het gaat hier voornamelijk om tyramine en tryptofaan, twee stoffen die in veel soorten voedsel voorkomen, zoals kaas en rijp fruit.

Psychotria viridis en Diplopterys cabrerana

De primaire actieve verbinding in P. viridis en D. cabrerana bladeren is de indolethylamine-alkaloïde n,n-dimethyltryptamine. Bij het onderzoeken van diverse monsters van brouwsels uit de Amazone, is er 25 tot 36 mg N,N-DMT per dosering aangetroffen. DMT heeft een structuur die vergelijkbaar is met die van serotonine, en daarom heeft het affiniteit voor verscheidene serotonergische 5-HT₂ receptoren. Het is, net als LSD, een partiële agonist op het 5-HT_2A receptor subtype. Wanneer mensen alleen DMT oraal innemen, dan wordt het omgezet naar inactieve aldehydes door het endogene enzym monoamino-oxidase.

De β-carbolines in de liaan remmen tijdelijk de productie van dit enzym, waardoor de DMT in werkzame staat de plekken in het lichaam met de juiste receptoren kan bereiken. In het zenuwstelsel zijn deze plekken gelokaliseerd in gebieden waar de meeste serotonine synapsen aanwezig zijn, inclusief de neocortex (voornamelijk de prefrontale, pariëtale en somatosensorische) en de olfactorische knobbel. Buiten het zenuwstelsel zijn 5-HT_2A receptoren te vinden in trombocyten (bloedplaatjes, in het bloed circulerende celfragmenten die betrokken zijn bij stolling) en sommige spieren.

Wanneer DMT wordt geïnhaleerd met een verdamper of bong, geeft het, zonder de tussenkomst van een MAO-remmer, een zeer uitgesproken effect . Hetzelfde geldt voor parenterale toediening (snuiven), wat een belangrijke traditie is van de Yanomamo stam (kijk op Wikipedia's Engelse Yopo pagina). Inhalatie wekt een effect op dat tot 30 minuten duurt. Nasale toediening brengt een tot 60 minuten durende ervaring teweeg. Orale toediening van DMT na een overeenkomstige dosering MAO-remmers, zorgt voor ervaring die minstens 3 uur duurt. Intramusculaire en intraveneuze toediening is ook effectief zonder een MAO-remmer.

In tegenstelling tot P. viridis bevat D. cabrerana niet alleen DMT (tussen 0,17 en 1,75% van de gedroogde bladeren), maar ook N-methyltrypamine, 5-MeO-DMT, bufotenine (5-HO-DMT) en N-methyltetrahydro-$#946;-carboline. De stam bevat grofweg dezelfde samenstelling, exclusief de bufotenine. 5-MeO-DMT (5-methoxy-dimethyltryptamine) is net als DMT een psychedelisch middel.

DMT

Ondanks de visionaire eigenschappen van DMT is de stand van zaken binnen de vooraanstaande wetenschap dat DMT een bijproduct van ons metabolisme is. In het licht van een ayahuasca-ervaring vraagt een dergelijke conclusie natuurlijk naar meer wetenschappelijk onderzoek. Maar omdat DMT net zo illegaal is als LSD en heroïne, is het voor geïnteresseerden een moeizaam proces om goedkeuring te krijgen voor een onderzoek.

Dr. Rick Strassman, hoogleraar op de medische faculteit van de University of New Mexico, heeft het voor elkaar gekregen het bureaucratische oerwoud van de FDA, DEA en andere autoriteiten te overleven. In 1991 is hij het eerste officiële psychedelica-onderzoeksprogramma in de VS sinds 1970 begonnen. In 2001 publiceerde Strassman zijn bevindingen in 'DMT: The Spirit Molecule'.

DMT wordt constant door ons lichaam geproduceerd en is naar alle waarschijnlijkheid nauw betrokken bij het dromen. Daarnaast is DMT één van de weinige verbindingen die de bloed-hersenbarrière kan passeren. De reden dat we een bloed-hersenbarrière nodig hebben, is omdat in volwassen hersenen in tegenstelling tot de rest van het lichaam geen herstel van cellen kan plaatsvinden. DMT wordt echter, als endogene neurotransmitter, doorgelaten.

DMT wordt vandaag de dag door steeds meer psychonauten aangewend om de geest te verkennen, ook in zijn rookbare vorm. Ze gebruiken moeilijk te verkrijgen botanische extracten, gemaakt van Acacia spp. of Mimosa hostilis. Deze extracten zijn geconcentreerd genoeg om met één diepe inademing genoeg DMT binnen te krijgen voor een duidelijk merkbaar effect. Wanneer men het gedroogde plantmateriaal van om het even welke DMT-bevattende plant rookt, zijn er meestal meerdere longen vol nodig om ook maar het lichtste effect te verkrijgen. Hierdoor ben je uitgeput voordat het effect begint.

Een voorbeeld DMT extractie wordt hieronder weergegeven. Wees gewaarschuwd dat DMT extractie een potentieel gevaarlijke en in de meeste landen illegale scheikunde-procedure is.

DMT extractie

1. Breek 450 gram Mimosa hostilis wortelbast in stukken van 5 cm en maal het beetje bij beetje met een cocktail-blender.
2. Polaire extractie: Meng van tevoren in een lege 4,5 liter plastic container: 1 kwartdeel witte azijn en 3 kwartdelen water. Doe de vermalen Mimosa in een 3 liter slowcooker (of hotpot), welke je daarna vult met de water-azijn oplossing. Goed roeren en zet de stand op "hoog". Na 2 uur de aardewerken binnenschaal verwijderen, de deksel een klein beetje scheef houden en de meeste vloeistof in een 4,5 liter glazen of roestvrije container schenken. Voeg de resterende 1,5 liter water-azijn oplossing toe aan het plantmateriaal in de slowcooker. Goed roeren en op "hoog" zetten.
3. Na 2 uur de aardewerken binnenschaal verwijderen, de deksel een klein beetje scheef houden en de vloeistof in dezelfde container schenken. Doe de wortelbast vezels bij het tuinafval en bewaar de twee gecombineerde extracties in de 4,5 liter container. Laat de plantdeeltjes in het extract in de 4,5 liter container 's nachts bezinken. Schenk daarna de vloeistof af in een lege 4,5 liter gistingsfles (voor het maken van wijn). Wees voorzichtig dat je geen smurrie van de bodem mee schenkt. Doe de plantdeeltjes-smurrie bij het tuinafval en bewaar de inhoud van de gistingsfles.
4. Basisch maken: Meng van tevoren een oplossing van: 5 eetlepels (63 gram) natriumhydroxide (verkrijgbaar als natronloog-bevattende afvoerontstopper bij drogist of bouwmarkt onder merknamen als Caustic soda, Fifax en Crofty Care) met 570 ml warm water. Goed roeren. Voeg deze oplossing langzaam toe aan de gistingsfles, waarna je de fles afsluit met kurk of dop. Meng de inhoud door de fles voorzichtig schuin te houden, eerst de ene kant op en dan de andere kant op. Doe dit een hele minuut.
5. Apolaire extractie: Voeg 250 ml nafta (bijv. petroleumether van het merk Chempropack oftewel Tendo's, wat in Nederland te bestellen is bij de drogisterijen die andere producten van Tendo's, zoals valeriaantinctuur, verkopen) toe aan de gistingsfles. Voeg warm water toe aan de gistingsfles totdat het waterpeil precies 5 cm onder de bovenkant van de fles staat. Meng de inhoud van de fles door hem voorzichtig schuin te houden, eerst de ene kant op en dan de andere kant op. Doe dit 5 hele minuten. Laat de fles minstens 4 uur ongestoord op een tafel staan. Er moeten nu twee lagen zichtbaar zijn in de fles, een lage donkere en een kleinere heldere laag daarop die tot bovenaan de fles komt. Gebruik een glazen 'turkey baster' (een soort grote pipet voor in de keuken om vlees mee te bedruipen, ook wel 'bedruiper') om de bovenste heldere laag in een 570 ml glazen pot te krijgen. Wees voorzichtig dat je met de bedruiper niks van de onderste donkere laag opzuigt.
6. Vries-bezinking: Laat de gesloten glazen pot 3 dagen in de vriezer staan om de kristallen te laten bezinken. Maak een filtratie opstelling klaar door een trechter met een koffiefilter in een beker te plaatsen. Schud de nafta in de glazen pot flink, zodat ook de kristallen van de bodem komen, en schenk snel het terwijl het nog ijskoud is in de trechter voor filtratie. Je zal nu onzuivere geel-witte DMT-kristallen op de koffiefilter zien liggen. Laat de kristallen drogen op het koffiefilter in de trechter.
7. Schoonmaken: Bereid een was-oplossing voor door gelijke delen gedestilleerd water en ammoniumhydroxyde (ammoniak van de supermarkt, concentratie 10%) in een 570 ml container te mengen. Schenk nu langzaam 100 ml van de zuiverings-oplossing over de kristallen (die nog steeds in het koffiefilter zitten) om ze te wassen. Verwijder het koffiefilter uit de trechter, spreid 'm uit zodat hij plat ligt, en laat de kristallen helemaal uitdrogen. Je hebt nu 2,5 gram witte kristal DMT, wat op z'n minst 50 sterke doseringen is.

Phalaris arundinacea

Deze plant wordt ook wel rietgras of kanariegras genoemd en is één van de weinige DMT-bronnen die je in Nederland in het wild aantreft. Er is weinig onderzoek verricht naar hoe we deze plant precies moeten gebruiken als DMT-bron voor een ayahuasca analoog. Jim DeKorne, auteur van "Psychedelic Shamanism", is op het moment één van de zonderlingen die informatie heeft gepubliceerd over hoe P. arundinacea te bewerken tot een substantie die geschikt is voor inname. Zijn idee van rietgras-extractie is als volgt:

1. Verpulver het afgeknipte gras
2. Voeg water toe, "genoeg om er een schenkbare soep van te maken"
3. Breng de zuurgraad ongeveer naar pH 5
4. (Optioneel) Laat de soep 's nachts in slowcooker sudderen, zonder de vloeistof te laten verdampen. ("Het kan zo'n twee tot drie keer sudderen duren voordat alle alkaloïden opgelost zijn")
5. Giet het plantmateriaal af door een kaasdoek en daarna door een koffiefilter.
6. Voeg 10-15% van de massa van de oplossing aan ontvettend oplosmiddel toe, zoals methyleenchloride, ether, chloroform, of nafta.
7. Goed schudden
8. De troep zal oplossen, het goede spul zal in het water blijven.
9. Scheid het water van het oplosmiddel.
10. Voeg met kleine beetjes een base toe aan de water-oplossing, totdat de pH tussen de 9 en 10 is. Hierdoor worden de alkaloïden omgezet naar hun vrije base.
11. Extraheer 4 keer met 10% van de massa van de oplossing aan organisch oplosmiddel. Na de eerste extractie 24 uur wachten, daarna steeds drie weken wachten tot de volgende extractie. De laag met het oplosmiddel zal een donkere tint aannemen, meestal gelig of roodbruin. Het zal ongeveer een maand duren om alle alkaloïden te extraheren, en de oplossing moet op z'n minst twee keer per dag geschud worden.
12. Laat het oplosmiddel verdampen uit de gecombineerde extracten. Nu heb je de alkaloïden.

In een latere publicatie, "The Entheogen Review", geeft DeKorne meer informatie over Phalaris extractie:
"Het laatste nieuwtje is dat je zelfs geen chemische extracties meer hoeft te doen - haal een aantal handen vol gras door een tarwegras-pers (verkrijgbaar bij bio-winkels, bio-markten, etc.) en dan heb je ongeveer een glas ongelooflijk potente vloeistof. Eén theelepel (na het remmen van MAO-enzymen, uiteraard) is een standaard-dosering met sterk gras. Slechts twee theelepels bleek zeer uitdagend voor één van mijn correspondenten - een overdosering! Het sap kan gedroogd worden en gerookt in een bong - twee trekjes zijn meestal genoeg."